کم کم با عبور از فصل کشت پیاز زعفران به زمان آبیاری نوبه ای آن برای به بار نشستن طلای سرخ نزدیک می شویم و کشاورزان عزیز منطقه برای چیدن گل خوش رنگ زعفران آماده می شوند.
امسال مردم منطقه و پس از سالیانی چند و در حالی که مشکلات مالی و معیشتی همچنان گریبان مردم را در اختیار خود دارد ؛ از فروش پیاز زعفران استقبال کردند و از ماحصل آن تا حدودی توانستند بخشی از مشکلات خود را برطرف نمایند.
قاچاق این کالای باارزش افزوده کشاورزی در سال های خشکسالی و بازار کاذب ناشی از افزایش قیمت آن برای کشاورزان خرده مالک و بعضا نیز نگاه منفعت طلبانه کوتاه مدت به سود فراهم شده از این بازار ، تهدیدات جدی را برای کشاورزی منطقه به دنبال خواهد داشت.
زعفران در دوران خشکسالی های پیشین ، تک محصولی کشاورزی جایگزینی است که پس از کاهش سطح محصولات باغی و کشت بهاره ؛ درآمد اصلی اقتصادی قریب 80 درصد مردم شهرستان باخرز را تأمین می نماید.
اگر با خروج پیاز پر محصول و کیفی منطقه و عدم جایگزینی مناسب آن ، سطح زیر کشت این محصول کاهش یافته و مردم نتوانند درآمد لازم را از کشت آن به دست آورند ؛ علاوه بر افزایش بیکاری و مشکلات ناشی از آن در سطح منطقه ، موج جدیدی از مهاجرت ها نیز به حواشی شهرهای بزرگ کشور آغاز خواهد شد و ...
اکنون باید به انتظار نشسته و منتظر سر برآوردن این طلای سرخ از مزارع شهرستان باخرز باشیم و مردم و مسئولین دست اندرکار یک بار دیگر نتایج قاچاق پیاز این محصول استراتژیک منطقه را به عینه تجربه نمایند و ببینند که آیا به دست دلالان و قاچاقچیان بازی خورده اند و یا توانسته اند به درستی آن را مدیریت نمایند.
قدر مسلّم اموری که مبتنی بر برنامه ریزی های منسجم از سوی نهادهای ذیربط دولتی و تشکیلات مردم نهاد شکل گرفته است، پیش بینی نتایج خوب آن برای منطقه دور از انتظار نخواهد بود.
برچسب: قاچاق پیاز زعفران,
نویسنده: بردیا اسدیان